سفارش تبلیغ
سفید کننده دندان
دل نوشته ها! - Sea of Love
 
Sea of Love
یک بار تو هم ای عشق من از عقل میاندیش!بگذار که دل حل کند مسئله ها را...
 
 

اممممممممم....سلام،آدم موقعی که خسته میشه خیلی بی حوصله هم میشه!!!


آخه دلمو به چی خوش کنم،13 روز(حالا یکم بیشتر)تعطیلات هم که تموم شد،آخه آدم چجوری بره سر کلاس


چه دلخوشی داره باسه مدرسه،میریم مدرسه،یکم میشینیم،مشکلات آغاز میشه!!!!!!!!


خوب مگه میشه رو این صندلی ها نشست،موقعی که پا میشی اگه شلوارت ساده ترین شلوار هم باشه،از پارگی میشه مد روز!


معلم میاد،نه سلامی،نه علیکی،هیچی،میاد میشینه رو صندلیش،اون دفترشو باز میکنه،صدا میزنه که کی هست،کی نیست(برای آنها که نیستند برنامه ی ویژه ای دارند)


خوب،پنجره ها که کثیف،تخته که کثیف تر،تابلو پاک کن که نداریم(احتمال میدم برداشتن برای موزه)،دبیرا که خشک تر از چوب،امکانات در حد زیر صفر


اون از آبخوری که بوی گند میده،آدم دلش نمیاد بره تشنگیشو برطرف کنه،گلاب به روتون اونم از w.c که ماه به ماه تمیز نمیشه


زمین ورزشم که قربونش برم نداریم،باید بعلاوه ی این که میریم صبحا زمین ورزش اون سر شهر،ظهر هم بریم مدرسه،خسته و کوفته


آخه به نظر شما دیگه دانش آموز علاقه ای برای یادگرفتن داره؟؟؟؟؟؟؟؟حتما میگید جوون ، قدیما که همین امکانات هم نبود،حالا که خوبه براتون،ولی...ولی اون قدیما(ندیدیم،اما شنیدیم)دبیرا دلسوز بودن،بخدا اگه دبیر باهات دوست باشه تو صحرا هم میشه درس خوند


آخه چرا نباید یه نمره به دانش آموز بدن تا بتونه قبول بشه،چرا با هر دبیری که کلاس خصوصی میگیری نمره ی بالاتر هم میگیری،چرا پول جای دلسوزی رو گرفته


چرا باید وضعیت دومین دبیرستان کشور این باشه،چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟


البته هنوز هم دبیر باحال و دلسوز هست ولی تعدادشون یک در هزاره!


آقا این همه بی حوصلگی و خستگی بس نیست که تنبیه بدنی هم بهش اضافه میکنید،خوب آدم چه امیدی به آینده داره،مثلا ما آینده سازان فردای کشورمونیم،با این وضع؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟


تا یه دانش آموز رو میبینن که میتونه از خودش تو کلام دفاع کنه....یهو میزنین زیر گوشش،یه مشت هم تو کمرش،و با یه مشت کتک دیگه از کلاس میندازنش بیرون


چرا باید یک سری شهرستان مدارس خود را تعطیل نکنند در نوبت اول (خودشان فرمان میدن)،تا نمره ها افتضاح شود و در کل روحیشون تاثیر بزاره!!!!!!!!!!


به نظر شما این وضع تحصیل در سال 1390 هست،آیا همچین چیزی میتونه تضمین کنه که آینده ی کشورمون باشه،آیا این روحیه ما نوجوونا رو خراب نمیکنه،بابا باور کنید این دردا اینقدر زیاده که بعضی از ما از فکر زیاد حتی به فکر فرار یا بدتر از اون خودکشی میفتن،آخرشم افسرده میشن،یه آدم بیکار،باور کنید من دانش آموز هم سن خودم (15،حتی کمتر)میشناسم که رو به سیگار اورده از فکر زیاد


بخدا این وضعش نیست،این راهش نیست،چرا با اینکه بهشون تذکر میدن،هیچ اقدامی نمیکنن،این وضعیت تحصیل نیست!




موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : دوشنبه 15 فروردین 90 :: 9:24 عصر :: توسط : Am!rAbbas

دنیای بی چشمی عجب زیباست,

 از آن پس بود که توانستم روی پشت بام کاه گلی خانه پشت خندق بنشینم,


  چشمانم را ببندم و ستاره ها را ببینم,


                                          و فقط صدای مضراب خودم را بشنوم,


           بزنم برای ستاره ها و بخوانم برای ماه آسمان و با چشم بسته ببینم


 که فانوسهای بچگی به هم کله می زنند و از دست ستاره ها فرار می کنند , لای ابرها.


    و ببینم که کاسه تار در بغل نشسته ام توی یکی از فانوس ها,


                                                         آن فانوس قرمز,


                          نشسته ام جای شمعی که در آن می سوخت و دارم ساز می زنم,


                                                                                                       برای کی.


                                                                                                            یادم نیست.





موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 4 فروردین 90 :: 10:10 عصر :: توسط : Am!rAbbas

بوی باران بوی سبزه بوی خاک


شاخه های شسته باران خورده پاک


آسمان آبی و ابر سپید


برگهای سبز بید


عطر نرگس رقص باد


نغمه شوق پرستو های شاد


خلوت گرم کبوترهای مست...


      نرم نرمک می رسد اینک بهار         


 


خوش به حال روزگار







با خوبی ها و بدی ها، هرآنچه که بود؛ برگی دیگر از دفتر روزگار ورق خورد، برگ دیگری از درخت زمان بر زمین افتاد، سالی دیگر گذشت...


 روزهایتان بهاری و بهارتان جاودانه باد...





 


 




موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : دوشنبه 1 فروردین 90 :: 9:37 صبح :: توسط : Am!rAbbas

سلام،یه چند مدت بود اینجا رو دیگه به روز نمیکردم


تصمیم گرفتم یه وبلاگ دیگه در پارسی بلاگ ایجاد کنم تا شاید کمی انگیزم برای وبنویسی بیشتر بشه!


لطفا دوستانی که هنوز لطف دارن و به اینجا سر میزنن،به این وبلاگ جدید هم سر بزنند و درخواست دوستی و تبادل لینک بهش بدن!


 


آدرس وبلاگ جدید:www.phone4u.parsiblog.com


 


ممنون از همه ی شما




موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 10 اسفند 89 :: 8:57 عصر :: توسط : Am!rAbbas


اما...


اعجاز ما همین است :


ما عشق را به مدرسه بردیم


در امتداد راهرویی کوتاه


درآن کتابخانه کوچک


تا باز این کتاب قدیمی را


که از کتابخانه امانت گرفته ایم


با هم یکی دو لحظه بخوانیم


ما بی صدا مطالعه می کردیم


اما کتاب را که ورق می زدیم


تنها


گاهی به هم نگاهی ....


ناگاه


انگشتهای هیس !


ما را


از هر طرف نشانه گرفتند


انگار


غوغای چشم من و تو


 سکوت را


در آن کتابخانه رعایت نکرده بود !





موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : شنبه 25 دی 89 :: 7:37 صبح :: توسط : Am!rAbbas

من از پروانه بودن ها
من از دیوانه بودن ها
من از بازی یک شعله ی سوزنده که آتش زده بر دامن پروانه نمیترسم
من از هیچ بودن ها
از عشق نداشتن ها
از بی کسی و خلوت انسان ها می ترسم
من از عمق رفاقت ها
من از لطف صداقت ها
من از بازی نور در سینه ی بی قلب ظلمت ها نمی ترسم
من از حرف جدایی ها
مرگ آشنایی ها
من از میلاد تلخ بی وفایی ها می ترسم




موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : پنج شنبه 23 دی 89 :: 12:51 عصر :: توسط : Am!rAbbas


 آرزویم این است نرود اشک در چشم تو هرگز مگر از شوق زیاد......


نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز........


و به اندازه ی هر روز تو عاشق باشی.......


عاشق آنکه تو را می خواهد.......


و به لبخند تو از خویش رها می گردد.........


و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت می خواهد.........




موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : سه شنبه 7 دی 89 :: 3:10 عصر :: توسط : Am!rAbbas


یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهی

در انتهای خود به قلب زمین می رسد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریـم سرشار می کند

و می شود از آنجا خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کرد

      یک پنجره برای من کافیست




موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : جمعه 3 دی 89 :: 9:29 صبح :: توسط : Am!rAbbas

شاید آن روز که سهراب نوشت زندگی اجباری است


                                                   دلش از غصه حزین بود و غمین


حال من می گو یم


             زندگی یک در و دروازه و دیوار که نیست


 که نشد بال زدو پرواز کرد


                                                 زندگی اجبار نیست


         زندگی بال و پری دارد و مهربان تر از مهتاب است


                             تو عبور خواهی کرد


  از همان پنجره ها


                                                        با همان بال و پر پروانه


        به همان زیبایی


                                 به همان آسانی


                                                              زندگی صندوقچه ی اسرار پرستو ها نیست


         زندگی آسان است


                                    بی نهایت باید شد تا آن را یافت


            زندگی ساده تر از امواج است


                           پس بیا تا بپریم


                                                  وتا شبنم آرامش صبح


                                                               تا صدای پر مرغان اقاقی بال و پر باز کنیم


             تا توانیم که ازاول آغاز کنیم و تا نهایت برویم




موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : دوشنبه 8 آذر 89 :: 6:37 صبح :: توسط : Am!rAbbas

وقتی که میرفتی گفتی "خداحافظی" برای یکبار است

 


 اما نمیدانستی که قرار است داغ هزاران "سلام"را



بر دلم بگذاری...!






موضوع مطلب :

ارسال شده در تاریخ : جمعه 28 آبان 89 :: 5:19 عصر :: توسط : Am!rAbbas
1   2   3   >   
درباره وبلاگ
یک بار تو هم ای عشق من از عقل میاندیش!بگذار که دل حل کند مسئله ها را...
آرشیو وبلاگ
پیوندها
آمار وبلاگ
بازدید امروز: 1
بازدید دیروز: 42
کل بازدیدها: 10864
Google PageRank Checker